Met leefstijl de verbinding met jezelf en je echte behoeften herstellen.
Als je ongeheeld (jeugd)trauma hebt ben je vaak de verbinding met jezelf kwijt. Maar wat betekent dat ?
- Niet meer kunnen herkennen waar jij energie van krijgt.
- Steeds kiezen voor destructieve relaties, ondanks rode vlaggen en niet veilig voelen.
- Troostvoeding consumeren, die je even een goed gevoel geeft, maar waar je je daarna leeg en uitgeput van gaat voelen.
- Je grenzen niet goed voelen, waardoor je te lang door werkt.
- In je vrije tijd uitgeput zijn, en op je werk uitstekend functioneren op stresshormonen (waardoor je je vermoeidheid niet voelt)
Ongeheeld trauma gaat vaak gepaard met symptomen, die je misschien nog niet herkent als trauma symptomen. Dat kan vermoeidheid, uitputting, of migraine zijn; ook slaapproblemen komen veel voor. Stress geeft insuline resistentie, wat zich uit in schommelend bloedsuiker. Daardoor raak je snel geïrriteerd, en grijpt naar troostvoeding om je glucose weer op peil te krijgen.
Ook je spijsvertering kan voortdurend van slag zijn, ondanks dat je gezond eet. Herkenbaar aan o.a. rommelende darmen, gasvorming en buikpijn. Het zenuwstelsel in je darmen vormt een tweede brein, en heeft een enorme invloed op de hersenen. In de darm huist als het ware je identiteit, en je territorium. Met een gezonde darm sta je letterlijk meer in verbinding met je instinct, waardoor je eerder zult doen wat goed voor je is.
Ook de darmflora heeft een grote invloed op ons gedrag en onze stemming. Deze kleine vriendjes produceren namelijk allerlei vitamines en neurotransmitters (stofjes die onze stemming bepalen) Chronische stress verstoort je darmflora; daardoor kun je last krijgen van een wazig hoofd, of zelfs een depressie. Ook kunnen onze darm bacteriën onze voedsel voorkeuren beïnvloeden. Als we te veel verkeerde bacteriën of schimmels bij ons dragen gaan die als het ware “vragen” om ongezonde voeding, waardoor je ongezonde keuzes blijft maken. Wie maakt die keuzes dan? Doe jij dat zelf, of doen de darmbacterien dat voor je. Soms weet je het niet meer, en ben je in dat opzicht dus letterlijk “jezelf” kwijt.
Als je zenuwstelsel in een “freeze” is gegaan door onveiligheid, voel je niet alleen minder, de doorbloeding van je spijsverteringsorganen vermindert ook. Vaak reageer je hier op door heel hard voor jezelf te worden, en ondanks de uitputting en de spaarstand van je lichaam door te gaan met door gaan.
Wat als je dan eindelijk zou kunnen leren om weer aandacht voor je lichaam te hebben, de verbinding te herstellen met wat jij nodig hebt. Jouw lichaam heeft gedaan wat het moest doen om een gevaarlijke situatie te overleven. Je mag weer gaan vertrouwen dat je lichaam dat goed gedaan heeft, in plaats van boos te zijn dat het je in de steek heeft gelaten.
Door de verbinding met je buik te herstellen, kan je gevoel weer gaan stromen, en herstelt ook langzaam je vitaliteit. Hiervoor heb je tijd en aandacht nodig, een therapeut die met compassie met je mee kijkt (en die ook door dit proces heen gegaan is)
Maar nu de belangrijke vraag, hoe voeding en leefstijl hierbij kunnen helpen:
Ons lichaam heeft een belangrijk regelsysteem die lichaam en geest als het ware met elkaar verbindt: Het endorfinesysteem. Via onze overtuigingen worden fysieke herstelprocessen in gang gezet, of juist niet! Je kunt hier aan werken met coaching, zodat jouw negatieve overtuigingen veranderen. Onze leefstijl put ons endorfine systeem echter zodanig uit, dat dit vaak niet voldoende is. Door gluten en koemelk eiwitten te blijven eten, wordt ons endorfine systeem gebombardeerd met morfineachtige stoffen. Deze putten ons uit, waardoor onze biochemie letterlijk tegen gaat werken bij trauma verwerking. Dit proces is omkeerbaar, maar dat vraagt om een flinke leefstijl aanpassing.
Wil jij jouw biochemie ook weer mee laten werken bij je trauma herstel? Ik kan je hierbij helpen. Als ervaringsdeskundige, en als orthomoleculair therapeut.